0 Aktualności - Szensztacki Instytut Sióstr MaryiSzensztacki Instytut Sióstr Maryi

Nos cum prole pia, benedicat Virgo Maria!

Niech nas błogosławi swym Dzieciątkiem, Panna Maryja!


Drogi Gościu, witamy Cię słowami pozdrowienia-błogosławieństwa, głęboko zakorzenionego w duchowości Kościoła, które jest stale obecne w naszej wspólnocie Sióstr i w duchowej rodzinie Ruchu Szensztackiego w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną naszego Instytutu. Jeżeli coś Cię zainteresuje, zawsze możesz napisać, zadzwonić, przyjechać. Nasze domy i centra duchowości są otwarte dla wszystkich. Polecamy Cię opiece Trzykroć Przedziwnej Matki i Królowej z Szensztatu!


Siostry Maryi

Aktualności

Siostra M.Magdalena odeszła do Domu Ojca

7 października 2014 r. o godzinie 5.50 Ojciec Niebieski wezwał do siebie naszą kochaną współsiostrę M. Magdalenę (Teresę) BRULIŃSKĄ.

 

 

Msza św. pogrzebowa za naszą śp. s M. Magdalenę została odprawiona 9 października br. w kaplicy Domu Prowincjalnego o godz. 12.00. We wprowadzeniu s. Prowincjalna M.Lidia Czerwonka przedstawiła sylwetkę duchową i krótki życiorys siostry M.Magadaleny:

 

"Odwieczny Ojciec i Królowa Przymierza wezwali do siebie naszą kochaną s. M. Magdalenę  – Teresę Brulińską – z kursu Socia Christi Regi w dniu 7 października br., w 76 roku życia. Urodziła się w święto Podwyższenia Krzyża, 14 września 1938 roku w Żebrach Wielkich w obecnym województwie podlaskim, w rodzinie Janiny i Czesława Brulińskich.Jej dzieciństwo przypadło na trudne uwarunkowania wojny, a młodość na czas powojenny. Religijność i fundamenty Jej osobowości kształtowały się w wielodzietnej rodzinie – miała sześcioro rodzeństwa – oraz w prostym kontakcie z Bogiem i z naturą.

 

Po zdobyciu zwodu krawcowej, w wieku 22 lat, wstąpiła do naszej wspólnoty Sióstr w Świdrze 29 maja 1960 roku. Razem z grupą sióstr kursowych otrzymała strój Sióstr Maryi 11 września tego samego roku. Kilka miesięcy później, 2 lutego 1961 roku, poświęciła się wraz ze współsiostrami Matce Bożej w duchu ideału kursowego Socia Christi Regis (Wspólniczka Chrystusa Króla), a wieczyste przyrzeczenia złożyła Bogu w naszej Rodzinie 28 sierpnia 1968 roku.

 

Siostra Magdalena należała do generacji założycielskiej naszej Prowincji Sióstr w Polsce. Poprzez swoją modlitwę, ofiary, wieloletnie cierpienie oraz poprzez zaangażowanie dała swój wkład w budowanie naszej wspólnoty. Była odpowiedzialna za wspólnotę, czego wyrazem było włączenie nawet swojej naturalnej rodziny w pomoc materialną naszej Rodzinie, przeżywającej w swoich początkach wielkie trudności w tej dziedzinie. Jej odpowiedzialność za Rodzinę, do której powołał Ją Bóg, dotyczyła przede wszystkim obszaru ducha. W czasie historycznego procesu oddzielania naszego Ruchu od Wspólnoty Pallotyńskiej – z którą przez wiele lat szliśmy jedną duchową, apostolską drogą w Kościele – utwierdzała siostry w wierności do naszej Rodziny i Ojca Założyciela.

 

Siostra Magdalena pełniła w naszej Rodzinie Sióstr wielokrotnie funkcję przełożonej na różnych placówkach, przy wspólnotach Księży Pallotynów – w Otwocku, w Zakopanem, w Poznaniu i w Wałbrzychu. Przebywała też na placówkach w Kartuzach, w Opolu, w Iłowcu, w Koszalinie oraz w Świdrze. Zasadniczo pełniła służbę w kuchni, łącząc ją z funkcją przełożonej, ale na różnych etapach bycia siostrą powierzane Jej były inne zakresy zadań między innymi w zakrystii, czy w pracy charytatywnej z biednymi i z chorymi.

Była osobą zdolną i utalentowaną, chociaż uwarunkowania rodziny naturalnej i duchowej w powojennym czasie nie stworzyły warunków, by mogła je pełniej rozwinąć. Siostra Magdalena byłą osobą o otwartym, dobrym, wdzięcznym i macierzyńskim sercu. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie tradycji oraz miłość do ojczyzny. Cechowało ją poczucie humoru oraz optymizm. Wobec innych była bardzo otwarta, życzliwa i opiekuńcza. Chętnie nawiązywała kontakty i pielęgnowała więzi oraz wchodziła w rozmowę, dzieląc się zdobytą życiową wiedzą. Dla wielu osób stała się miejscem zaufania i wypowiedzenia. Posiadała jasne i konkretne myślenie oraz własną ocenę rzeczywistości i sytuacji. Wiele czytała i wciąż była żywo zainteresowana życiem Kościoła i świata.

 

Siostra Magdalena w ciągu swojego życia wiele cierpiała. Ból i cierpienie nie koncentrował Jej jednak na sobie. Przyjmowała je jako zrozumiały wymiar życia chrześcijańskiego i poświęconego Bogu. Z odwagą i męstwem stała pod krzyżem swojego życia, łącząc go z Maryją. Była człowiekiem modlitwy. Różaniec w Jej dłoniach w różnych uwarunkowaniach codzienności był wymownym znakiem więzi z Matką Bożą.

 

Pan wezwał Ją do siebie nieoczekiwanie, w czasie dorocznego urlopu, który spędzała tutaj, w Świdrze, w Domu Prowincjalnym. Pozwolił Jej jeszcze w tym czasie odwiedzić bliskich, nawiedzić dom rodzinny oraz odnowić w minioną sobotę, razem z całą wspólnotą Sióstr, wieczystą konsekrację Bogu. W święto Matki Bożej Różańcowej, w ciszy poranka – siostra Magdalena odeszła do wieczności, by w Roku Jubileuszowym 100-lecia przymierza miłości z Matką Bożą oraz 50-lecia powstania naszej Prowincji Sióstr w Polsce zanurzyć w Bogu – już na wieki – drogę różańcową swojego życia – swoje radości, bóle, cierpienia, zwycięstwa; blaski i cienie swojego życia.

Chcemy w tej ofierze Mszy świętej złożyć Bogu dar życia naszej Współsiostry oraz razem z Maryją,  prosić o dar Bożego Miłosierdzia, by odzyskawszy piękno oblubienicy Jezusa złączyła się z Nim na zawsze w niebie".prosić o dar Bożego Miłosierdzia, by odzyskawszy piękno oblubienicy Jezusa złączyła się z Nim na zawsze w niebie".

 

Uroczystość pogrzebowa zgromadziła kilkunastu kapłanów, Ojców Szensztackich i  zaprzyjaźnionych ks. Pallotynów. Celebrze przewodniczył o. Mirosław Żabnicki, a homilię wygłosił ks. Zygmunt Czaja. W pogrzebie uczestniczyła licznie przybyła Rodzina śp. s. M. Magadaleny, nasze współsiostry z Domu Prowincjalnego i przybyłe z placówek z całej Polski oraz  przedstawiciele Rodziny Szensztackiej.

 

 

Polecamy naszą Zmarłą Siostrę Bogu i  prosimy o modlitwę w Jej intencji.


Współsiostry

 

 



« Wstecz
美国论文ESSAY代写
top private colleges