Nos cum prole pia, benedicat Virgo Maria!

Niech nas błogosławi swym Dzieciątkiem, Panna Maryja!


Drogi Gościu, witamy Cię słowami pozdrowienia-błogosławieństwa, głęboko zakorzenionego w duchowości Kościoła, które jest stale obecne w naszej wspólnocie Sióstr i w duchowej rodzinie Ruchu Szensztackiego w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną naszego Instytutu. Jeżeli coś Cię zainteresuje, zawsze możesz napisać, zadzwonić, przyjechać. Nasze domy i centra duchowości są otwarte dla wszystkich. Polecamy Cię opiece Trzykroć Przedziwnej Matki i Królowej z Szensztatu!


Siostry Maryi

Gdzie jesteśmy

Sanktuarium Przymierza


Rys historyczny Góry, powstanie sanktuarium

Góra Chełmska koło Koszalina jest najwyższym (ok. 137 m n.p.m.) wzniesieniem na całym Pomorzu. Jej historia religijna sięga wczesnego średniowiecza (VIII w.). Już wówczas, jako wyróżniające się wysokością wzniesienie, była miejscem sprawowania pogańskiego kultu Pomorzan. Ten jej charakter przetrwał i rozwinął się w czasach chrześcijańskich. Zachodniopomorski książę Bogusław II powierzył norbertanom z Białoboku k.Trzebiatowa misję kontynuowania chrystianizacji Pomorza Środkowego i Zachodniego, rozpoczętą przez św. Ottona, biskupa z Bambergu. W akcie nadania zakonowi posiadłości w 1214 roku jest mowa o wsi Koszalin przy Górze Chełmskiej. Akt ten potwierdza bulla z 1217 r. wymieniająca Górę Chełmską z wsiami do niej przynależnymi. W tym okresie istniała już na Górze świątynia pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, która od roku 1278 pełniła rolę kościoła parafialnego. Po norbertanach kaplicę na Górze Chełmskiej oraz parafie w Koszalinie, Jamnie i Kraśniku przejęły cysterki. W tym czasie (od XIV - XV w.) Góra Chełmska stała się głośnym i sławnym miejscem odpustowym i pątniczym, do którego ściągały pielgrzymki z całego Pomorza, a także z ówczesnej chrześcijańskiej Europy. W 1398 roku nadano jej przywileje odpustowe, które później, w XV w. wielokrotnie ponawiano i poszerzano. Tu pielgrzymowała i miała objawienia bł. Dorota z Mątowów Wielkich. Za pozwoleniem władz miejskich i kościelnych w 1431 roku przystąpiono do budowy nowej, znacznie większej świątyni. Góra Chełmska figuruje jako miejsce pątnicze na najstarszej mapie dróg chrześcijańskiej, średniowiecznej Europy, tzw. "Mapie drogi do Rzymu", wykonanej przez norymberskiego zegarmistrza Erharda Etzlauba, wydrukowanej w 1500 roku. Jest tam umieszczona wśród innych miejscowości odpustowych i pątniczych, jak np. Akwizgran, Wilsnach, St. Lorento. Ruch pątniczy był szczególnie nasilony w XV w., mówi o tym m.in. cmentarz na Górze, na którym - pośród wielu innych - odkryto groby pielgrzymie. Bogate dzieje kaplicy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny przerwała reformacja. Po uchwale sejmiku stanów pomorskich w Trzebiatowie w 1534 r. protestantyzm stawał się z wolna wyznaniem panującym na Pomorzu. Kaplica i kościół uległy zniszczeniu prawdopodobnie pod koniec XVI wieku. Pamięć o Górze Chełmskiej pozostała jednak bardzo żywa w świadomości mieszkających tu wiernych. Część ludności katolickiej podejmowała próby odbudowania maryjnego ośrodka, jednakże przez dziesięciolecia nie uzyskano na to pozwolenia władz.


Następne wieki przechowały prawdę o Górze Chełmskiej

Pamięć o jej bogatej przeszłości jest żywa do dziś. Po drugiej wojnie światowej i włączeniu ziem Pomorza Środkowego do Polski w 1945 roku, wielu mieszkańców Koszalina zaczęło odszukiwać i gromadzić starannie ślady mówiące o historii miasta i Góry Chełmskiej. Nowe odkrycia archeologiczne i podjęcie badań wykopaliskowych w latach 1959-62 wpłynęły na zwiększenie akcyjności Góry Chełmskiej i nadały jej znaczenia naukowego, tym bardziej, że prace te przypadły na okres uroczystych obchodów Milenium Chrztu Państwa Polskiego. W 1972 roku została utworzona Diecezja Koszalińsko-Kołobrzeska. Ówczesny Ordynariusz diecezji, ks. bp Ignacy Jeż, wielokrotnie zwracał się z prośbą o przekazanie Kościołowi Góry Chełmskiej, jako dawnego miejsca odpustowego i pątniczego. Jednak przez 18 lat spotykał się z odmowną odpowiedzią władz miejskich i wojewódzkich.

Dopiero w 1990 roku ks. Biskup otrzymał od władz odpowiedź pozytywną. Góra Chełmska, jako historyczne miejsce pielgrzymkowe, została zwrócona Kościołowi. Władze diecezji szukając odpowiedniego duchowego i materialnego zabezpieczenia dla Góry Chełmskiej, zwróciły się z prośbą do Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi o podjęcie duchowej i materialnej opieki nad tym starodawnym miejscem kultu. Siostry szensztackie podjęły wezwanie Bożej Opatrzności i założyły na Górze swoją filie, a w rok później zbudowały tam, zgodnie z charyzmatem Instytutu i całego Dzieła Szensztackiego Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej.


Sanktuarium Przymierza

Historia Sanktuarium MTA na Górze Chełmskiej, choć krótka, jest bogata w ważne wydarzenia. Niektóre z nich w niepowtarzalny sposób wpisały się w to miejsce, tworząc jego najnowszą historię. Rangi ich nie sposób przecenić! Prezentujemy je, niektóre w bardzo skróconej formie, w przekonaniu, że wszystkie tworzą specyficzny, pełen sacrum klimat tego miejsca i zapisały się w sercach uczestników, jako doświadczenie nieprzemijających wartości, a w historii Kościoła lokalnego jako znak bogactwa wiary i kultury tutejszego społeczeństwa.
29 grudnia 1990 r. - pierwsza, po 400 latach, Msza św. na Górze Chełmskiej, połączona z uroczystością poświęcenia placu pod budowę Sanktuarium Matki Bożej. Uroczystości przewodniczył ówczesny Ordynariusz, ks. bp Ignacy Jeż, protektor Ruchu Szensztackiego w Polsce.


POŚWIĘCENIE SANKTUARIUM przez Ojca Świętego Jana Pawła II - 1. 06. 1991 r.

Poświecenie Sanktuarium MTA stało się trwałym elementem odnowienia kultu maryjnego na Górze Chełmskiej. Wielu czcicieli Mater ter Admirabilis - Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, zadawało sobie wcześniej pytanie: Czy pragnie Ona mieć swoje sanktuarium na Górze, którą Bóg od wieków oddał Jej w posiadanie? Wydarzenia toczyły się błyskawicznie. Wysiłki ludzkie wspierane były modlitwą i ofiarami wielu osób. 30 grudnia 1990 r., ówczesny Ordynariusz, ks. biskup Ignacy Jeż poświęcił plac pod budowę sanktuarium, a 14 kwietnia 1991 r. został uroczyście wmurowany kamień węgielny. Sanktuarium zostało ukończone, pogoda sprzyjała, w szybkim tempie uporządkowano szczyt Góry.

 

Nadszedł wielki dzień! 1 czerwca 1991 r., około godz. 15°°, Ojciec Święty Jan Paweł II przybył samochodem na szczyt Góry i pieszo udał się do Sanktuarium. Zapanowała cisza wypełniona modlitwą. Namiestnik Chrystusa wskazał nam jako pierwszy znak - to miejsce ma być miejscem modlitwy. Tu ma być wzywany i przyjmowany Duch Święty przez Maryję! Po odmówieniu nieszporów z pierwszej soboty miesiąca, Ojciec św. wyszedł na zewnątrz, gdzie nastąpiło poświęcenie Sanktuarium.

 

 

 

Ojciec Święty Jan Paweł II wypowiedział słowa modlitwy poświęcenia:

 

Boże, w Twojej Opatrzności, kierujesz losami ludzi i narodów. Ty sprawiłeś, że ponownie na tym miejscu będzie oddawana cześć Matce Twojego Syna.
Prosimy Cię + pobłogosław to sanktuarium i spraw, niech Jej obecność i wstawiennictwo pomaga w wychowaniu nowego człowieka na chwałę i cześć Twojego Imienia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.



Od tej chwili Maryja została dana jako Matka i Wychowawczyni na tym miejscu. Tu jest Jej dom pełen Ducha Świętego, jest nowe życie, nowy człowiek. Porównanie Góry Chełmskiej do Synaju to kolejne przesłanie, które zostało wskazane przez Ojca Świętego:



"Wybrał Bóg miejsce na pustyni - Górę Synaj - wybrał lud, któremu objawił siebie jako Wybawcę z niewoli egipskiej, i wybrał człowieka, któremu przekazał Swe przykazania - Mojżesza. Dziesięć prostych słów - Dekalog. (...)
Drodzy Synowie i Córki tej ziemi nad Bałtykiem! Nieraz wespół ze swym Biskupem patrzycie w stronę Góry Chełmskiej, która jest niewielkim nadmorskim wzniesieniem, ale uwydatnia się na tle pomorskiej równiny. Czy słowa Boga wypowiedziane na Synaju nie odezwały się również dalekim echem tu, na tej Górze? Tu ma być pielęgnowana wierność nowemu przymierzu Boga z ludźmi".


Koszalin, 1. 06. 1991 r., parafia Ducha Świętego

 

 

 


 


 

« Wstecz
custom writing
美国论文ESSAY代写