0 O Naszej Wspólnocie - Szensztacki Instytut Sióstr MaryiSzensztacki Instytut Sióstr Maryi

Nos cum prole pia, benedicat Virgo Maria!

Niech nas błogosławi swym Dzieciątkiem, Panna Maryja!


Drogi Gościu, witamy Cię słowami pozdrowienia-błogosławieństwa, głęboko zakorzenionego w duchowości Kościoła, które jest stale obecne w naszej wspólnocie Sióstr i w duchowej rodzinie Ruchu Szensztackiego w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną naszego Instytutu. Jeżeli coś Cię zainteresuje, zawsze możesz napisać, zadzwonić, przyjechać. Nasze domy i centra duchowości są otwarte dla wszystkich. Polecamy Cię opiece Trzykroć Przedziwnej Matki i Królowej z Szensztatu!


Siostry Maryi

O naszej Wspólnocie

Historia


Historia Instytutu w Polsce

Przyjazd pierwszych Sióstr do Polski

 

 

Pierwsze Siostry Maryi przyjechały do Polski dnia 30 kwietnia 1946 r. Były to dwie Polki, które wstąpiły do Instytutu Sióstr w Szensztacie -

 

              s. Marianna Czerwińska (1905-1994)

              i s. M.Józefa Urban (1917-2009).


 

 

O. Józef Kentenich o Polsce

Przyjazd do Polski został duchowo przygotowany przez Założyciela, przez jego duchowe pragnienie, aby Szensztat zakorzenił się na terenach Wschodniej Europy. Jako maryjny kapłan szczególną nadzieję zdobycia świata dla Matki Bożej wiązał właśnie z Polską – krajem i narodem, który czci Maryję jako swoją Królową. Przekonanie to wyraził później w liście do polskich nowicjuszek w 1947 r.: „Jesteście pierwszymi z narodu, który nabożeństwo do Maryi przejął wraz z mlekiem matki i dlatego ma wielkie zadanie do spełnienia w dziejach świata”.


Po pięciu dniach podróży z grupą repatriantów, siostry przybyły do Polski i zatrzymały się w Ząbkowicach Śląskich, gdzie zostały gościnnie przyjęte przez Księży Pallotynów. Rzeczywistość powojenna była bardzo trudna, Siostry w początkowych latach cierpiały wraz z całym narodem niedostatek i niepewność jutra, s. Marianna rozpoczęła pracę w zakrystii, a s. M. Józefa prowadziła kuchnie ludową. Opatrzność Boża czuwała nad nimi.


Pierwsze powołania
Niedługo zgłosiła się pierwsza postulantka, potem następne. W 1948 roku odbyły się pierwsze obłóczyny. Rok później Siostry założyły kolejną placówkę w Poznaniu. Pracowały tu w przedszkolu i dobroczynności. S. Marianna odpowiedzialna za wspólnotę, wiedziała, ze należy szukać stałego domu w pobliżu stolicy.  Już w 1950 roku siostry zobowiązały się , aby zbudować Matce Bożej w Polsce sanktuarium, duchowy tron łask związany z drogą Szensztatu. Były to ciężkie lata komunizmu. Tylko cudem siostrom udało się uniknąć wywiezienia w sierpniu 1954 r. Samochód stał już na ulicy w Ząbkowicach. Siostry kierowane ogromną wdzięcznością do Matki Bożej za pomoc i opiekę, za pierwsze 10 lat pobytu w Polsce, ofiarowały Jej koronę w kaplicy domowej w Poznaniu.


Dom Prowincjalny w Świdrze
W 1958 roku udało się zakupić pierwszy własny dom w Świdrze pod Warszawą, willę „Orlątko”, który stał się domem prowincjalnym i „gniazdem” dla całej, rozwijającej się wspólnoty.  Siostry podejmowały kolejne obowiązki, były katechetkami, pracowały na plebaniach, prowadziły kuchnie u ks. Pallotynów w Otwocku. W 1964 r. została erygowana polska prowincja, która przyjęła nazwę Fidelitas.


>>> więcej: Esej historyczny: 50 lat Orlątka


Trudności okresu komunistycznego
Kilka lat później, bez zgody władz wspólnota zdecydowała się spełnić swoje przyrzeczenie i wybudować dla Matki Bożej kaplicę-sanktuarium. Niestety siły zła były większe. 27 czerwca 1967 r. władze komunistyczne wkroczyły na posesję, zamknęło siostry w domu, i rozpoczęła się dewastacja – doszczętna rozbiórka budynku sakralnego. Ból był wielki, ale siostry zostały umocnione w swoim postanowieniu. Założyciel, gdy dowiedział się o tym fakcie powiedział z głęboka wiarą: „Matka Boża ma coś lepszego w planie”. I tak się stało.


Wizytacja apostolska
W 1968 r. została przeprowadzona wizytacja apostolska w polskiej prowincji, która zamknęła jakby I etap rozwoju. Lata 70. XX w. cechowało duchowe umocnienie wspólnoty, a kolejna dekada przyniosła przemiany polityczne i nowe możliwości.


Pierwsze sanktuarium w Polsce, rozwój apostolstwa
W Świdrze 12 września 1981 r. zostało poświęcone pierwsze w Polsce sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej – Sanktuarium Wierności. Siostry rozpoczęły budowę nowego domu prowincjalnego, przybywało nowych powołań, prężnie zaczął rozwijać się Ruch Szensztacki wśród świeckich. Zaczęłyśmy pracę w nowych diecezjach: opolskiej, gdańskiej, koszalińsko-kołobrzeskiej, toruńskiej. Zawiązała się z pomocą sióstr  wspólnota Ojców Szensztackich w Józefowie.


Powstanie Sióstr Adoracji N.S.
Wszystko to zostało wsparte pogłębieniem życia eucharystycznego – 26 sierpnia 1983 r. powstała kontemplacyjna gałąź wspólnoty – Siostry Wieczystej Adoracji Najsw. Sakramentu. Dalszy rozwój Ruchu wymagał coraz większego wsparcia i koordynacji - powstała Krajowa Rada Rodzinna Ruchu w Polsce z siedzibą w naszym domu prowincjalnym. W roku maryjnym 1988 powstały kolejne sanktuaria w Józefowie, u Ojców Szensztackich i w diecezji opolskiej w Winowie.


Wyjazd na Wschód
Rok 1990 był dla naszej wspólnoty naznaczony szczególnym wydarzeniem, pierwsze trzy siostry wyjechały na misje na Wschód, najpierw do Grodna na Białoruś, później Bóg otwierał kolejne drzwi. Dzisiaj pracujemy także w Rosji, w Moskwie i Sankt-Petersburgu. Obecnie jest tam już ustanowiona delegatura.


Kolejne sanktuaria szensztackie w Polsce
W tym samym roku Opatrzność Boża otworzyła przed naszym instytutem nową możliwość – z pomocą i błogosławieństwem protektora Ruchu, ks. bp Ignacego Jeża, otrzymałyśmy teren w Koszalinie na Górze Chełmskiej, z zadaniem odnowienia tam kultu maryjnego. Ogromnym wysiłkiem, wraz z całym Ruchem Szensztackim w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej zbudowałyśmy na szczycie Góry Chełmskiej Sanktuarium Przymierza, które poświęcił 1 czerwca 1991 r. Jan Paweł II. Było to wielkie wydarzenie, pierwszy raz w historii sanktuarium szensztackie zostało poświęcone przez Namiestnika Chrystusa.
Bóg prowadzi nas drogą małych kroków, odkrywamy jego wolę w możliwościach, ale i w trudnościach. Większa ilość powołań przyczyniła się do rozwoju Ruchu i naszej wspólnoty, powstało w 2001 roku kolejne sanktuarium w Bydgoszczy (Sanktuarium Zawierzenia). Było ono owocem ogromnego wysiłku i zawierzenia Sióstr, które tam pracowały i członków Ruchu. Faktycznie doświadczmy nieustannie głębi słów wyrażających istotę przymierza miłości: „Nic bez Ciebie - nic bez nas” Maryjo!


Dzień dzisiejszy
Obecnie praca i działalność sióstr skupia się wokół sanktuariów, przy centrach szensztackich, pracujemy w katechizacji, w pracach biurowych, prowadzimy kuchnie i  dom rekolekcyjny "Orlątko" w Otwocku-Świdrze oraz świetlicę dla małych dzieci.. Siostry wróciły także do pracy w szpitalu. Główne nasze zaangażowanie ma wymiar apostolski w duchu charyzmatu – służba w formacji rodzin, młodzieży i dzieci. Powstają nowe projekty apostolskie w których czynnie uczestniczymy: Akademia Rodziny, Szkoła Animatora Ruchu, Art-projekt, itd. Wielkim zadaniem jest rozwój centrum pielgrzymkowego na Górze Chełmskiej.

Przez ostatnie lata nastąpił spadek powołań, szukamy teraz nowych dróg świadectwa, które zmieni ten stan i zjawią się nowe dziewczęta i kobiety, które odpowiedzą wielkodusznie na wezwanie  Boga i naszej Królowej.

 

Więcej informacji o historii Instytutu opracowała nasza współsiostra M.Macelina Migacz w swojej pracy  zatytułowanej: Szensztacki Instytut Sióstr Maryi w Polsce 1946-2009.

« Wstecz
美国论文ESSAY代写
top private colleges