Nos cum prole pia, benedicat Virgo Maria!

Niech nas błogosławi swym Dzieciątkiem, Panna Maryja!


Drogi Gościu, witamy Cię słowami pozdrowienia-błogosławieństwa, głęboko zakorzenionego w duchowości Kościoła, które jest stale obecne w naszej wspólnocie Sióstr i w duchowej rodzinie Ruchu Szensztackiego w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną naszego Instytutu. Jeżeli coś Cię zainteresuje, zawsze możesz napisać, zadzwonić, przyjechać. Nasze domy i centra duchowości są otwarte dla wszystkich. Polecamy Cię opiece Trzykroć Przedziwnej Matki i Królowej z Szensztatu!


Siostry Maryi

O naszej Wspólnocie

Siostra M.Emilia Engel


Rys biograficzny

Emilia Engel urodziła się 6 lutego 1893 roku w Husten w rejonie  Sauerland (w Nadrenii Północnej-Westfalii, Niemcy), jako czwarte z dwanaściorga dzieci w wielodzietnej rodzinie rolniczej. Była dzieckiem cichym i nieco zamkniętym. Dom rodzinny dawał jej poczucie bezpieczeństwa. Jednak Emilia często przeżywała uczucie lęku. Doświadczenie własnej słabości i obraz Boga jako surowego Sędziego odbierały jej dziecięcą radość życia.

Rodzice przekazali Emilii podstawowe wartości: religijną głębię, duchową otwartość, szczerość i siłę charakteru. Pozostał jednak w niej lęk. W 1914 roku Emilia  po zdobyciu wykształcenia podejmuje pracę nauczycielki. Wykonywany zawód angażuje się całym sercem. Matczyną troską otacza szczególnie biedne dzieci w Zagłębiu Ruhry.

Poznaje Ruch Apostolski w Szensztacie, bierze udział w pierwszym spotkaniu kobiet i rozpoczyna współpracę z Założycielem  Dzieła Szensztackiego, ojcem J. Kentenichem, która owocuje w 1926 r. powstaniem Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi. Ojciec Kentenich pozyskał w niej wartościową współpracowniczkę, która wszystkie swoje siły i zdolności bezinteresownie oddała  młodej wspólnocie jako mistrzyni wspólnot formacyjnych, a później jako przełożona prowincjalna i radna w Zarządzie Generalnym.

Emilia już jako młoda siostra ofiarowała Bogu swoje życie, prosząc aby wspólnota wydała świętych. Bóg potraktował poważnie jej ofiarę. W 1935 roku Siostra Emilia ciężko zachorowała na gruźlicę. Rozpoczął się długi etap choroby, związany z trudnymi operacjami i okresami całkowitej izolacji, a postępujący paraliż ograniczył bardzo Jej działalność.

Boleśniejsze jednak niż fizyczne, było cierpienie duchowe – lęk, utrudniający rozwój  duchowej dojrzałości. Jednak z pomocą Założyciela Emilia dochodzi do dojrzałego poczucia własnej tożsamości i głębokiego poczucia bezpieczeństwa w Bogu. O. Kentenich ukazał jej obraz Miłosiernego Ojca, co pomogło jej uwolnić się od lęku. Z dziecka, na którego twarzy odbijał się lęk i wewnętrzne trudności, Emilia stała się całkowicie swobodnym, wolnym, radosnym człowiekiem. Wiara w to, że Bóg jest Dobrym Ojcem, jest łaskawy i pełen Miłości pozwoliła Emilii pokonać wszelkie trudności oraz odnaleźć swoje miejsce. Jej ograniczenia stały się bramą dla Bożej łaski.

Mimo ciężkiej choroby i silnych bólów, siostra Emilia promieniowała radością i dobrocią oraz niezachwiana wiarą. Zmarła w Koblencji Metternich 20 listopada 1955 roku w wieku 62 lat. Obecny tam kapłan stwierdził:
                       „Byłoby dobrze, gdybyśmy wszyscy tak kiedyś umierali. Ona jest świętą”.
 

« Wstecz
美国论文ESSAY代写
top private colleges