0 O Naszej Wspólnocie - Szensztacki Instytut Sióstr MaryiSzensztacki Instytut Sióstr Maryi

Nos cum prole pia, benedicat Virgo Maria!

Niech nas błogosławi swym Dzieciątkiem, Panna Maryja!


Drogi Gościu, witamy Cię słowami pozdrowienia-błogosławieństwa, głęboko zakorzenionego w duchowości Kościoła, które jest stale obecne w naszej wspólnocie Sióstr i w duchowej rodzinie Ruchu Szensztackiego w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną naszego Instytutu. Jeżeli coś Cię zainteresuje, zawsze możesz napisać, zadzwonić, przyjechać. Nasze domy i centra duchowości są otwarte dla wszystkich. Polecamy Cię opiece Trzykroć Przedziwnej Matki i Królowej z Szensztatu!


Siostry Maryi

O naszej Wspólnocie

Siostra M.Emilia Engel

Życzę Tobie, abyś przez wszystkie dni twojego życia
głęboko doświadczał ojcowskiej miłości Boga
i macierzyńskiej miłości Maryi. Siostra M. Emila


Więcej »

Rys biograficzny

Emilia Engel urodziła się 6 lutego 1893 roku w Husten w rejonie  Sauerland (w Nadrenii Północnej-Westfalii, Niemcy), jako czwarte z dwanaściorga dzieci w wielodzietnej rodzinie rolniczej. Była dzieckiem cichym i nieco zamkniętym. Dom rodzinny dawał jej poczucie bezpieczeństwa. Jednak Emilia często przeżywała uczucie lęku. Doświadczenie własnej słabości i obraz Boga jako surowego Sędziego odbierały jej dziecięcą radość życia.

Więcej »

Proces beatyfikacyjny

sekretariat-emilia@szensztat.plProces beatyfikacyjny Siostry Emilii rozpoczął się w Trewirze 12 października 1999 roku. Już w lutym 2002 r. został zakończony etap diecezjalny procesu. Dnia 1 czerwca 2002 roku akta procesu zostały przekazane Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. Jest w nas głęboka ufność, że Trójjedyny Bóg potwierdzi cudem świątobliwość życia Siostry Emilii.

Więcej »

Sekretariat Siostry Emilii

W naszym Domu Prowincjalnym działa Sekretariat Sługi Bożej Siostry Emilii Engel, który podejmuje wiele inicjatyw, popularyzujących sylwetkę duchową Siostry Emilii, jej posłannictwo i osobę:

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok pierwszy

1. KROK:  Pozwolić się dotknąć spojrzeniu   Pomocą jest prezentacja 1 krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)   A. Spojrzenie na Siostrę Emilię Adwent 1942 roku. Siostra Emilia jest od siedmiu lat ciężko chora na gruźlicę płuc. Oznacza to kilka lat spędzonych w szpitalach i sanatoriach. Obecnie przebywa w Szensztacie i należy do kręgu wyższych przełożonych wspólnoty sióstr. Jest czas poobiedni, czas odpoczynku i ciszy. Siostra siedzi przy biurku i robi notatki w małym zeszycie. Ktoś wchodzi do pokoju, jakaś współsiostra. Siostra Emilia śmiejąc się, zagaduje: Zgadnij, co robię? Mam teraz nowe ulubione zajęcie, nowe hobby. Po czym sama daje odpowiedź: Wpadłam na pomysł, aby dobrze przygotować się na swoje 50. Urodziny. Każdego dnia spoglądam wstecz na jeden rok swojego życia i staram się odkryć uprzedzającą miłość Boga w konkretnych wydarzeniach.

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok drugi

2. KROK:  Uwolnić się od nacisku perfekcjonizmu   Pomocą  jest prezentacja 2 krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)   1. Spojrzenie na Siostrę Emilię Kiedy małe dzieci coś zbroją, chowają się czasem w ciemnym kącie, na łóżku, w ogrodzie. Po niezręcznym wydarzeniu nie chcą być widziane, uciekają. Chcą stać się niewidzialne. Mała Emilia Engel w domu rodzinnym też ciągle chowała się w ciemnym kącie pod schodami Także wtedy, gdy nic nie zbroiła. Ona się chowała, ponieważ nie chciała być widziana przez surowego Boga, którego się lękała, nie chciała stanąć przed Jego surowym obliczem taką, jaką była. Często były to drobnostki, małe niedoskonałości, które wywoływały w niej paraliżujący lęk. Czy nie obraziłam surowego Boga, wobec którego muszę być doskonała?

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok trzeci

3. KROK:   Na nowo ukształtować rytm dnia   Pomocą jest prezentacja 2 Krok - medytacja (do pobrania w MULTIMEDIA)     1.  Spojrzenie na Siostrę Emilię Jest początek lat 50., czas odbudowy po II wojnie światowej i wielkiej biedy w Niemczech. Siostra M. Emilia jest przełożoną prowincjalną. Oddaje młodzieży żeńskiej do dyspozycji dom prowincjalny, aby mogła przeprowadzać swoje szkolenia. Siostry udostępniły dziewczętom pomieszczenia wspólne i swoje pokoje. Chociaż są ogromne trudności ze zdobyciem żywności, s. M. Emilia prosi kucharkę, aby dziewczętom na śniadanie podała nie tylko marmoladę, ale także półmisek z wędliną. Kucharka odpowiada, że to niemożliwe, by wystarczyło dla wszystkich, a nie ma żadnych zapasów. A co będzie jutro, co podamy jutro na stół? – pyta kucharka. Siostra M. Emilia odpowiada jej: Wytrzymaj tylko jeden dzień, do jutra. Zobaczysz sama, Matka Boża się zatroszczy.

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok czwarty

4. KROK :  Nie wyolbrzymiać!    Nie czynić z komara słonia, a z igły wideł.   Pomocą jest prezentacja 4 Krok - do pobrania w MULTIMEDIA.   1. Spojrzenie na s. M.Emilię Siostra Emilia  jest od kilku lat odpowiedzialna  za dziewczęta, które zdecydowały się wstąpić do Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi. Znów rozpoczął się nowicjat - czas wprowadzenia. W pierwszy dzień nowicjatu wszystkie, czterdzieści cztery młode kobiety, siedzą przy kolacji. Obok s.Emilii znajduje się  dziewczyna z  południowych Niemiec. Jedzenie, które stoi na stole jest jej nieznane - kaszka na słodko. Wydaje się  jej to niesmaczne. Obok siedzi młoda kobieta z północnych Niemiec, natychmiast zauważa jak jej sąsiadka przy stole ostrożnie próbuje łyżeczką  nabrać kaszkę i zwraca się do niej ze słowami: ”Nie musisz tego jeść, jeśli nie znasz tej potrawy”.

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok piąty

5. KROK: Po prostu wytrzymać! Znosić to!   Pomocą  jest prezentacja 5 Krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)   A. Spojrzenie  na Siostrę Emilię W 1935 roku siostra Emilia zachorowała ciężko na gruźlicę płuc. Miała za sobą owocne lata pracy w rozwijającej się wspólnocie sióstr oraz odpowiedzialność za wychowywanie powołań. Nagle pojawiła się choroba, która zmieniła cały jej dotychczasowy rytm życia. Wciąż przebywała w szpitalach i sanatoriach, przeżyła wiele bardzo bolesnych operacji m.in. usunięcie żeber. Wiele lat spędziła na leczeniu. W tamtych czasach gruźlica była tym, czym obecnie jest nowotwór, rak. Wiele osób to cierpienie zmogło, także tych, z którymi przebywała s. Emilia. Nie znano jeszcze penicyliny, jedyną możliwą metodą leczenia była kuracja leżąca. Oznaczało to leżenie 8 godzin dziennie, patrzenie na ten sam krzak i spoglądanie na to samo drzewo a następnie cała noc spędzona w łóżku. Jedna wielka bezczynność. Przy tym wszystkim nie było odpowiedzi na ważne pytania: czy będę zdrowa? Czy choroba się nie rozwinie? Czy moje życie nagle się nie zakończy  jak u wielu którzy wokół mnie umierają?

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok szósty

6. KROK:  Nadmierny wysiłek przemienić w czułość

Pomocą  jest prezentacja 6 krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)

A. Spojrzenie na Siostrę Emilię Kiedy s. Emilia po wielu latach pobytu w szpitalach i sanatoriach wróciła do Szensztatu nie była w  pełni zdrowa. Mimo wszystko o. Kentenich mianował ją w 1946 r. przełożoną prowincjalną. W trudnym czasie powojennej biedy oznaczało to utworzenie i prowadzenie wspólnoty składającej się z 30 placówek, odpowiedzialność za wiele sióstr i reprezentowanie Instytutu wobec władz kościelnych. Do tego doszedł bolesny fakt, że w 1951 roku Założyciel został odłączony od Dzieła i skierowany do USA. Od tej chwili nie mógł mieć kontaktu z członkami Ruchu Szenstackiego, i s. Emilia nie mogła już więcej korzystać z jego rady w trudnych sprawach dotyczących kierowania Rodziną Sióstr. Siostra Emilia kroczyła tą droga dziewięć lat, przyjęła odpowiedzialność i wytrwała.


Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok siódmy

7. KROK:  Siła odprężajacego uśmiechu       Pomocą jest prezentacja 7 krok - medytacja     (do pobrania w MULTIMEDIA).   A. Spojrzenie na  Siostrę Emilię Ciężkie operacje, jakie przeżyła s.Emilia przyniosły z sobą uboczne skutki – postępujący paraliż. Do tego stopnia, że s.Emilia w ostatnim roku swego życia, mając 62 lata, poruszała się na wózku inwalidzkim. Nadal jednak pełniła funkcję Przełożonej Prowincjalnej. Siostry z Mettternich zorganizowały wiele pieszych pielgrzymek do Szensztat, by wyprosić dla niej cud uzdrowienia. Na ostatniej pielgrzymce była także obecna s.Emilia. Po odbytej pielgrzymce i powrocie do Koblencji-Metternich,   zaniesiono s.Emilię do kapliczki, a pusty wózek inwalidzki został przed drzwiami. Nagle siostra Emilia zaczęła głośno się śmiać. Widać było, że coś Ją rozbawiło. Na pytanie – co ją  tak śmieszy? Odpowiedziała: Wyobraziłam sobie, że teraz nadejdą siostry, zobaczą pusty wózek inwalidzki przed drzwiami i pomyślą. Stał się cud! A tu wszystko po staremu!

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok ósmy

 8. KROK:  Pozwolić by zwyciężyła miłość Pomocą  jest prezentacja 8 i 9 krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)     A. Spojrzenie na Siostrę Emilię Siostra Emilia jako przełożona prowincjalna odpowiedzialna była za siostrę, która sprawiała trudności  w życiu wspólnotowym i wciąż wprowadzała niepokój. Siostra Emilia rozmawiała z tą osobą. Później ta siostra opowiadała, że s.Emilia dodawała jej odwagi, aby pracowała nad sobą, mówiąc: Wierzę w dobro ukryte w Tobie.

Więcej »

Projekt 9 KROKÓW - Krok dziewiąty

9. KROK: Urok  własnego stylu Pomocą  jest prezentacja 8 i 9 krok - medytacja  (do pobrania w MULTIMEDIA)   własnego stylu Pomocą8 i 9 krok - medytacja 
A. Spojrzenie na Siostrę Emilię Słowa, które słyszymy stwarzają  jeden problem: czasami ich nie rozumiemy a później nie możemy już tej osobie zadać pytania: „Co chciałaś przez to powiedzieć?”
Tak więc zmuszeni jesteśmy przyjąć słowo tak jak je zrozumieliśmy, ale istnieje niebezpieczeństwo, że ten kto je wypowiadał myślał co innego. Albert Camus powiedział: Wdzięk jest stylem w jaki sposób człowiek mówi TAK bez postawienia mu konkretnego pytania. Słowo to w odniesieniu do s.Emilii posiadało całkowicie inne znaczenie.


Więcej »

« Wstecz
美国论文ESSAY代写
top private colleges